πίσω στην 1η σελίδα του πρωτότυπου
πίσω στην 2η σελίδα του πρωτότυπου

πίσω στα "Αρχεία"

Μετάφραση του χειρογράφου
(η δεξιά, είναι η επίσημη)

 

 

Προς τον Αγιότατο και Δοξασμένο SignPronCo[tm]o

 

MonsignoreF.GiuseppeTobia Επίσκοπος Τήνου και Μυκόνου.

 

 

                                                                                                Cuzzunara (Ξινάρα)

 

Αγιότατο και αξιοσέβαστο Sign. Fr.Co[tm]o

 

 

Αφού υποβάλω τα σέβη μου στη μεγαλειότητά σας, σας γνωστοποιώ, ότι κάλεσα τον παπα Νικόλα από τα Πλατιά - σύμφωνα με το αξιοσέβαστο σημείωμά σας που μου αποστείλατε -καθώς και το ΔΣ. της εκκλησίας της Αγιοτάτης Αγίας Τριάδας, της ενορίας  της Καθολικής Εκκλησίας.  Και οι δύο πλευρές εμφανίστηκαν εμπρός μου, την περασμένη Κυριακή 2 Ιουνίου, προσκομίζοντας τους λόγους (μαρτυρίες) τους τόσο οι μεν όσο και οι δε, για το κτήμα Lanara, ή Axachiou που είχε [υποδουλώσει τον Νότο;].

 

Ο παπα Νικόλας υποστήριζε ότι  είναι δικό του  οι δε  κάβοι ότι ανήκε από πολύ παλιά στην εκκλησία: για τον λόγο αυτό συστήσαμε επιτροπή υπογράφοντας ενώπιόν μου,  τόσο από εμένα τον ίδιο κατ’ αρχάς και του  Παναγιώτατου SignFrancescoRimondo, και αναφερόμενοι στην μνεία (αναφορά) του παπά, τον ρωτήσαμε. 

 

1) Πώς αποδείκνυε ότι το χωράφι (κτήμα) ήταν δικό του;

 

Και απάντησε ότι το γνώριζε από την θανούσα μητέρα του, η οποία

του έλεγε ότι το είχε αγοράσει από τον θανόντα, πατέρα Αντόνιο Rimonto, από το Κάτω Κλείσμα κι οποίος έχει πεθάνει εδώ κι εξήντα χρόνια.

 

2ο Τον ξαναρωτήσαμε, σχετικά με το συμβόλαιο και απάντησε ότι χάθηκε.

 

3ο Τον ρωτήσαμε , έχετε άλλες αποδείξεις;

 

 και κείνος έβγαλε δύο έγγραφα, φτιαγμένα (γραμμένα )από δύο διαφορετικούς Δεσπότες, δηλαδή ένα από τον «Νυν» και ένα ακόμη από τον προκάτοχό του, τα οποία είχαν υπογράψει υποσχόμενοι «Συγχώρεση ή Ανάθεμα» και καλούσαν όποιον γνωρίζει κάτι για το κτήμα να το καταθέσει, και μάλιστα όπως υποστήριζε, τα είχαν τοιχοκολλήσει σε όλες τις εκκλησίες στην Οξομερέα.

 

Και ότι δεν βρέθηκε κανείς να καταθέσει  ότι το χωράφι ήταν δικό του.

 

Μόνον δύο άτομα, τα οποία είχε φέρει μαζί του κατέθεσαν ότι δεν είχαν δει ποτέ στο παρελθόν  τους Cavi από το Κάτω Κλείσμα να εκμεταλλεύονται εκείνο το χωράφι, - χωρίς όμως να είναι σίγουροι, συμπεραίνοντας ως εκ τούτου, ότι το χωράφι ήταν του παπα Νικόλα.

 

 

Από την άλλη μεριά, οι Cavi είχαν δύο έλληνες μάρτυρες, από το κτήμα του παπά, οι οποίοι ήταν κατά πολύ γηραιότεροι σε ηλικία από τους προηγούμενους μάρτυρες.

 

Ο πρώτος εξιστορούσε και πιστοποιούσε ορκιζόμενος, ότι από μικρό παιδί που πήγαινε πολύ συχνά σ’ αυτά τα μέρη που βρίσκεται το κτήμα, σχεδόν πάντα έβλεπε ειρηνικά άτομα ήτοι, τους Cavi από το Κάτω Κλείσμα.

 

Αλλά μετά τον θάνατο του CavoNataleCorinthio, εδώ και τριανταπέντε χρόνια, το συγκεκριμένο κτήμα, εγκαταλείφθηκε ίσως από αμέλεια των Cavi εκείνη την εποχή κι έτσι έμεινε ακαλλιέργητο για πολύ καιρό.

 

Και ότι   πήγαινε εκεί , σ’ αυτό το ακριβώς το χωράφι κι έβοσκε τα ζώα του κι ότι ερχόταν κι ο πατέρας του παπά, που εκείνο τον καρό ζούσε, ο οποίος δεν  ερχόταν σε αντίθεση μαζί τους, ( δεν εναντιολογούσε) ,όμως μετά τον θάνατο του πατέρα του παπά, ο ίδιος ο παπάς το κατέλαβε.

 

Ο άλλος μάρτυρας έλεγε ότι είχε ακούσει τον ίδιο τον παπά να λέει ότι, πριν γίνει ιερωμένος  ρωτούσε τον πατέρα του, όταν θέριζαν και οι δύο στο χωράφι τους,  πλησίον εκείνου της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, 

 

«Πού είναι το χωράφι της Αγίας Τριάδας;»

 

αλλά δεν άκουσε την απάντηση του πατέρα του.

 

Αυτά κατέθεσαν αποφεύγοντας τον αφορισμό, αλλά δεν είπαν την αλήθεια.

 

Εκτός τούτου, κάποιος από το Κάτω Κλείσμα επονομαζόμενος κύριος Dhalisma, γέρος σε ηλικία, εξομολογείται ότι είχε θερίσει πολλές φορές σ’ εκείνο το χωράφι, όπως άλλωστε και οι προαναφερθέντες Ελληνες μάρτυρες (ονομάζοντας κατ’ αρχήν Janni της Κυρά Ειρήνης, δεύτερο τον Μαρκάκη του μαστρο  Jorji Μυλωνά) , εκνευρισμένοι από τα λόγια του παπά , τον αποκάλεσαν  μπροστά μας, κλέφτη, άδικο καταπατητή και τον ταπείνωσαν με εξευτελιστικές προσβολές και αυτά ήταν το δεύτερο βράδυ (εσπέρα) που «του τα έψαλλαν», μιας και το πρώτο, του τα έψαλλαν οι ίδιοι οι μάρτυρες ενώπιον του Δεσπότη της Οξομερέας με τις ίδιες αντιφωνίες.

 

Επι πλέον Παναγιώτατε και Αξιοσέβαστε πρέπει να γνωρίζετε ότι, αυτή η διαμάχη δεν δημιουργήθηκε τώρα, αλλά εδώ και δεκαπέντε χρόνια και διαδόθηκε από τον αποθανόντα  πατέρα Αρχιμανδρίτη Gabriello, ο οποίος ήταν δημόσιο πρόσωπο στην Οξομερέα  και είχε επιρροή τόσο στους κληρικούς όσο και στους λαϊκούς, πεπεισμένος  ο  αναφερόμενος παπα Νικόλας, από τις μαρτυρίες καθώς και από άλλους λόγους, τον εξεδίωξε βίαια από μπρος του και έδωσε λόγο στην εκκλησία και μετά από τρία χρόνια, που οι Cavi κατέλαβαν εκείνο το κτήμα , έκαναν ανταλλαγή, με έναν Έλληνα, ο οποίος έδωσε ένα αμπέλι στην εκκλησία που το τηρούσε στην κατοχή του, από τον Αύγουστο του 1787 έως τώρα, όπως σαφώς περιέγραφε το συμβόλαιο με σύμφωνο τον ψευδόμενο Αρχιμανδρίτη:  από την άλλη, η απόδειξη είναι ξεκάθαρη και προφανής υπέρ της Εκκλησίας, και αυτό το κάναμε κατανοητό στον ίδιο τον Παπά με ακόμα περισσότερες συζητήσεις και στο σημείο αυτό παύω, για να μην επεκταθώ επί μακρόν και επείσθη.

 

Επομένως δεν έμεινε άλλο από το να διατυπωθεί και τυπικά η οριστική δικαστική απόφαση. Ομοίως δεν θελήσαμε να το κάνουμε, πριν, εξιστορίσουμε στην Εξοχότητά σας όλη την υπόθεση, όπως έχω την τιμή τώρα να σας την επισημοποιήσω.

 

Εξ άλλου εναποθέτω τα πάντα στην δική σας ώριμη κρίση και εγώ παραμένω πάντα διαθέσιμος στις ευσεβείς προσταγές σας, ενώ σας ασπάζομαι βαθειά, φιλώντας το χέρι σας προσκυνώ.

 

[P.V.S] Πανιερώτατε και Εξοχότατε [Reuma]

 

 

Εν Κελιά Ιούνιος 1799

 

 

 

 

Υπόθεση στα Πλατιά (περιοχή Λαναρά ή Άξαχας) της Εκκλησίας Αγίας Τριάδας του Κάτω Κλείσµατος. (ΑΚΤ φακ. 53, εσωτ. 5)

(Καταγράφω αυτό το έγγραφο από το ΑΚΤ ως µαρτυρία για τους καθολικούς γεωργούς που έχουν τα κτήµατά τους στην Έξω Μεριά και που εκκλησιάζονται στην εκκλησία των Ιστερνίων)

Μετάφραση από τα ιταλικά:

"Κατά πρώτον τις ευχές.

Γνωστoπoιώ την ευγένειά σας πως κάλεσα τον Παπά Νικόλα από τα Πλατιά, όπως µου γνωστοποιούσε η αιδεσιµότητά σας µε το γράµµα σας, όπως οι "Κάβοι" της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, υποτακτική της εφηµεριακής εκκλησίας του Κάτω Κλείσµα, οι οποίοι, αµφότεροι παρουσιάσθηκαν την περασµένη Κυριακή 2 Ιουνίου, φανερώνοντας αµφότεροι τα επιχειρήµατα σχετικά µε το ιδιοκτησιακό του κτήµατος του Λαναρά ή στον Άξαχα (Lanara, sive Axachas), το οποίο κτήµα επέµενε ο προαναφερόµενος παπάς Νικόλας ότι του ανήκει, ενώ οι Κάβοι επέµεναν ότι ανήκει στην προαναφερόµενη εκκλησία. Παρουσιάσθηκαν λοιπόν ενώπιόν µου του υπογεγραµµένου ως επίσης ενώπιον του Αιδεσιµώτατου Δον Φραγκίσκου Ριµόνδο. Ζητήσαµε στον προαναφερόµενο παπά:

1ο Πως αποδεικνύει ότι το συγκεκριµένο κτήµα του ανήκει. Απάντησε πως η συγχωρεµένη µάννα του είπε πως το είχε αγοράσει από το συγχωρεµένο Δον Αντώνιο Ριµόνδο από το Κάτω Κλείσµα, ο οποίος έχει πεθάνει εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια.

2o Του ζητήσαµε να µας δείξει το χαρτί της απόδειξης και µας απάντησε πως το έχει χάσει.

3o Του ζητήσαµε αν έχει άλλες αποδείξεις

και αυτός µας προσκόµισε δύο χαρτιά που είχαν συνταχθεί από δύο διαφορετικούς Δεσποτάδες, δηλαδή το ένα χαρτί από τον τωρινό και το άλλο από τον προηγούµενο, οι οποίοι απειλούσαν µε αφορισµό και ανάθεµα τον καθένα, να αναφέρει αν γνώριζε µε σιγουριά σε ποιόν ανήκει το συγκεκριµένο κτήµα. Τα χαρτιά αυτά µας βεβαίωσε πως είχαν γνωστοποιηθεί σε όλες τις εκκλησίες της Έξω Μεριάς και δεν βρέθηκε κανένας να µαρτυρήσει πως το κτήµα του ανήκει, εκτός από δύο άτοµα που τα οδήγησε να µαρτυρήσουν πως ποτές τους δεν είδαν τους κάβους του Κάτω Κλείσµα να κάνουν χρήση του συγκεκριµένου κτήµατος, ενώ αντίθετα δεν γνώριζαν µε σιγουριά αν αυτό το κτήµα ανήκε στον Παπά Νικόλα.

Αντίθετα, οι κάβοι, είχαν για µάρτυρες δύο άτοµα από το χωριό του παπά και πολύ πιο ηλικιωµένοι από τους µάρτυρες του παπά.

Ο πρώτος βεβαίωσε και µαρτύρησε πως από µικρός γνώριζε, εφόσον πήγαινε στο συγκεκριµένο τόπο συχνά, ως ιδιοκτήτες τους κάβους του Κάτω Κλείσµα, αλλά µετά το θάνατο του Κάβου Νατάλε Κορίνθιο (που έχει πεθάνει εδώ και 35 χρόνια), εγκαταλείφθηκε το συγκεκριµένο κτήµα, ίσως από αµέλεια των κάβων της εποχής και έτσι έµεινε ακαλλιέργητο για πολλά χρόνια. Συχνά ο ίδιος µάρτυρας πήγαινε για βοσκή, συχνά, τα ζώα του στο συγκεκριµένο κτήµα και ο πατέρας του παπά που τότε ζούσε, ποτές δεν του έκαµε τη παρατήρηση. Όµως µετά το θάνατο του πατέρα του παπά, ο ίδιος ο Παπάς ιδιοποιήθηκε το συγκεκριµένο κτήµα.

Ο άλλος µάρτυρας είπε πως είχε ακούσει τον ίδιο τον παπά, πριν χειροτονηθεί ιερέας, να κάνει την ερώτηση στον πατέρα του που εκείνη τη στιγµή όργωναν µαζί το δικό τους κτήµα που είναι πλησίον εκείνου της Αγίας Τριάδας να του υποδείξει ποιο είναι το κτήµα της αγίας Τριάδας. Όµως δεν άκουσε την απάντηση του πατέρα του παπά. Αυτά µαρτυρούν και είναι γνώστες της επίπτωσης σε περίπτωση που δεν λένε την αλήθεια, δηλαδή τον αφορισµό.

Επί πλέον, ένα άτοµο από το Κάτω Κλείσµα που ονοµάζεται Δαλισµάς, και ο οποίος είναι πολύ ηλικιωµένος, µαρτυρεί πως περισσότερες φορές στη ζωή του, έχει σπείρει αυτό το κτήµα. Σε συνέπεια αυτών των µαρτυριών, οι προαναφερόµενοι έλληνες µάρτυρες (τα ονόµατά τους: ο πρώτος Γιάννης της Κυρά Ειρήνης και ο δεύτερος Μαρκάκη του Μαστρο Γιώργη Μυλωνά), θύµωσαν από τα λεγόµενα του παπά και τον φώναξαν στη παρουσία µας "κλέφτη", και "ψεύτοϊδιοκτήτη" και τον στόλισαν και µε άλλες βρισιές, και αυτό ήταν ο δεύτερος εσπερινός που του έψαλαν, εφόσον ο πρώτος εσπερινός ψάλθηκε από τους ίδιους µάρτυρες σε παρουσία των Δεσποτάδων στην Έξω Μεριά µε τα ίδια αντίφωνα.

Πρέπει επίσης να γνωρίζει η αιδεσιµότητα σας, πως αυτή η διαµάχη δεν είναι τωρινή, αλλά από 15 χρόνια είχε ήδη διαλευκανθεί από τον συγχωρεµένο παπά Γαβριήλ
Αρχιµανδρίτη, που ήταν δηµόσιος λειτουργός στην Έξω Μεριά που είχε εξουσία τόσο δηµόσια όσο και εκκλησιαστική, και ο οποίος βέβαιος για το άδικο του παπά Νικόλα και από άλλες µαρτυρίες τον είχε διώξει µε τη βία και είχε δώσει το δίκαιο στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Μετά από τρία χρόνια, από τη στιγµή που οι κάβοι το ιδιοποιήθηκαν, αυτό το κτήµα το αντάλλαξαν µ' ένα έλληνα µε ένα αµπέλι του, και από τις 7 Αυγούστου του 1787 όλα πήγαιναν ειρηνικά, µέχρι σήµερα όπως µαρτυρεί και το χαρτί απόδειξη γραµµένο και υπογεγραµµένο από τον προαναφερόµενο Αρχιµανδρίτη. Γι' αυτό η υπόθεση είναι καθαρή και αυτονόητη µε το µέρος της εκκλησίας, πράγµα που δώσαµε να το καταλάβει ο προαναφερόµενος παπάς και µε άλλα επιχειρήµατα. Εδώ σταµατώ και δεν επεκτείνοµαι περισσότερο. Πάντως πιστεύω πως το κατάλαβε.

Δεν αποµένει λοιπόν άλλο παρά να δοθεί η οριστική απόφαση, πράγµα που δεν θελήσαµε να το κάνουµε αν πριν δεν σας ενηµερώσουµε για όλη τη διαδικασία, πράγµα που έκαµα και γι' αυτό αφήνω σε σας στην ώριµη απόφασή σας και πάντα µένω στη διάθεσή σας και στις εντολές σας, και γοvυπετής ασπάζουµε το χέρι σας και

Ταπεινός Δούλος σας

Ιωάννης Αρµάος, Ιερέας.

 

πίσω στην 1η σελίδα του πρωτότυπου
πίσω στην 2η σελίδα του πρωτότυπου

πίσω στα "Αρχεία